biri beni sevsin, değer versin ama bana gelmesin, beni bilmesin

kim olduklarını bilmek istemiyorum. işin açıkçası bu. karşımdakilerin kim olduğunu bilmek istemiyorum. msnde bir profilim var hepsi yalan dolan. gerçek olan bir tek ruhum ve ben... çünkü istemiyorum insanlarla yüz göz olmak.
bazen hoş insanlar olabiliyor konuştuklarımın içinde. öyle ki bir kaç cümle sonra erotik cümleler kuranların yanında, romantik ifadeler, kendilerinin olmasa bile özenle seçilmiş kısa şiirlerle ruhumu okşayabilenler oluyor. itiraf ediyorum ki hoşuma giden bir şey bu. erkek ya da kadın birisinin size ilgi göstermesi güzel. onu hissetmek, hatta arzulandığını farketmek de güzel.
geçenlerde neredeyse kendime ait bilgileri paylaşabileceğim biri oldu. öyle güzel ifadelerle yaklaştı ki bir an onunla mı konuşuyorum yoksa ünlü bir yazarla mı diye düşünmedim desem yalan olur. gözlerini görmek istiyorum dedi. belki herkese böyle söylüyor bilemiyorum.
bir an daldım gittim sözleri ile. sözleri dediğim tabi ekrana yazıyor. ama olsun ya ben bu konuda çok cahil olduğum için etkileniyorum ya da gerçekten o dokunmayı biliyor insana.
hoş bir sohbetti. bir an sanki yanımdaymış gibi geldi. tenime dokunduğunu hissettim ürperdim. birşey yazamadım. ona bu sohbeti bu şekilde sürdürürse kapatmak zorunda kalacağımı söyledim. erkeklere karşı önyargılı olduğumu söyledim. anlayış gösterir gibi oldu ama yine arada dokunmak ve dokundurmaktan vazgeçmedi. kibar yaklaşımı etkiledi gerçekten. biliyorum internetten bir insanla iletişim kurup bunun üzerine birşeyler yazmak komik belki ancak benim yaşadığım güvensizlikleri yaşamış olsaydınız aynı şekilde düşünmezdiniz. henüz bir erkekle çıkmayı, sevmeyi, gerçekten sevişmeyi bir kez daha düşünemiyorum. düşündüğümde de yeterince uykularımı kaçıracak eski günler gelip hafızama yerleşiyor. ama ne yalan söyliyeyim etkilendim bu adamdan... özellikle de ilk günlerde tanıdığım ve birkaç kelime sonrasında sanal sex teklif eden aklı hem beyninden hem ruhundan uzak olan erkeklere göre çok çok iyi birisi...
en azından beni heyecanlandırıyor. ondan bir mail geldiğinde gülümseyerek açıyorum. bazen bir çiçek, bazen bir gül. evet hepsi birer resim, bazen güzel bir şiir... olsun diyorum.. böyle birşeyler duymayı özlemişim ne yalan söyliyeyim. yüzümü bile görmedi ama beni beğeniyor. yazdıklarımdan anlattıklarımdan ruhuma baktığını görebiliyorum. bazen kelimeleri beni soyuyor sanki. ben cam açmıyorum yok diyorum. ama onunla konuşurken, sanki gözleri odanın içine, bana bakıyor gibi... komik gelecek biliyorum ama geçen gün evde temizlik yaptıktan sonra yorulup yatağın üzerinde açtım laptopu. terlemiş ve üstümü çıkarmıştım. sadece iç çamaşırlarımla idim. biraz sohbetten sonra öyle şeyler söyledi ki beni gördüğünden ciddi ciddi şüphelendim. öyle birşey olamaz biliyorum. teknik bilgim olmasa da aklım o kadarını alamıyor. ürktüm üstüme birşeyler giyip öyle yazmaya devam ettim... garip bir his...
böyle bir şey olabilir mi ? saçmalıyorum....
yıllar sonra da olsa güzel bir duygu bu... hissetmekten hoşlanıyorum... risk almıyorum, adresimi telefonumu vermiyorum. ne olabilir ki? ilk defa kendimi iyi hissediyorum... bir hafta bile olmadı konuşalı beni sevdiğini söyledi. böyle birşey olamaz ki. in miyim cin miyim. ben ona bunca güvenmezken o beni görmeden bilmeden nasıl sevebilir ki. hoş güzel şey bunları duymak ama inanmıyorum. olsun ama olsun.. yalan da olsa inanmak istiyorum.