dünyamı ve kendimi ikiye böldüm, biri bari gönlünce yaşıyor

hayat benim için hiç de iyi şeyler sunmayınca herkesten ve herşeyden uzak bir ömür sürmeye çalışarak kendimi avutmaya karar verdim
kimi zaman iş çıkışı hafta sonları gezerken mutlu çiftler görüyorum. kıskanmıyorum ama üzülüyorum. genç aşıklar görüyorum gözlerim doluyor. herhangi bir insanı bir daha hayatıma dahil edebileceğimi sanmıyorum...
ne yapıp ettim birikimimle bir dizüstü bilgisayar aldım kendime. işyerinde kızlar facebook, blog vs diye sözettikçe ve yüzlerinde neşeli ifadeler görünce özendim ne yalan söyliyeyim...
bir de msn...
ama ondan soğumam çabuk olacak gibi. neredeyse dışardakinden beter bir durum orda da söz konusu. yaklaşım şekli ne olursa olsun insanlar bir müddet sonra, kaç yaşındasın, üstünde ne var, içine bir şey giydin mi, bikini mi tanga mı, ne renk kilot giymeyi seversine döndürüyor sohbeti..Tamam seks de bir ihtiyaç kabul ediyorum ama vahşi köpekler gibi saldırmanın bir anlamı var mı.
nadiren de olsa doğru düzgün konuşan insanlara rastlıyorsun. belki benim ilk izlenimlerim belki de daha acemi olduğumdan ben hep böylelerine rastlıyorum. doğru düzgün tanıdığım sadece bir kaç kişi oldu. onların da internet arkadaşlığından gerçek buluşmak istediklerini belirtmeleri üzerine arkadaşlığımı sona erdirdim...
ben dünyamı ve kendimi ikiye böldüm. bedenim ve aklım afedersiniz eşek gibi çalışıyor. ruhum ise internette kanat çırpıyor ve asla ikisini bir araya getirmek niyetinde değilim..

böyle iyiyim...