zeynep abla'lı günlerim hala güzel anılar olarak hafızamdadır. biliyorum belki de yargılıyorsunuz. hatırınız için yalan söyleyemem ya. ancak o günler de çok uzun sürmedi. tam bir hayvan olan abim, kendi de liseyi bitirememenin acısını benden çıkardı... tabi benden önce zeynep abladan da. anlayış fakiri ağabeyimin olmadık bir meseleden dolayı zeynep ablayı tartakladığını gördüm bir gün. olmadık bir mesele neydi onu da bilmiyorum gerçi. sanırım sebep kıskançlıktı. abim zeynep ablanın onu aldattığını düşünüyordu. çünkü bizim ders çalışma bahanesi ile geçen zamanlarımız zeynep ablanın abimden uzaklaşmasına sebep olmuştu. ama abim asla kıskandığı kişinin kim olduğunu bilemedi..
bir gün kendimde öğrendiğim tokadın zeynep ablanın yüzünde de patladığını gördüm. zeynep abla da abime bir tokatla karşılık verdi ardından bir yumruk... benim yaşadıklarımın daha şiddetlisi... abim yine küfürler ve tehditler sıralayarak çekti gitti...
o gece zeynep ablada kaldım. ne kadar ısrar ettimse hastaneye gitme teklifimi reddetti... şakağında bir morluk oluşmuştu bile...
gece birlikte uyuduk.... son sevişmemizdi birbirimize sarılıp ağlarken.
sabah ben okula gittim...
akşam üstü uğradığımda ise zeynep abla yoktu. perdeleri yoktu pencerede ve ev bir mezar kadar ıssız, bir çöl kadar bomboştu...
taşındı dedi ev sahibi.
taşındı. yüreğimden nereye?
Bi arkadaşa bakıp çıkıyorum
-
Uzun zaman ara verince nasıl başlanır bilirsin "bloguma uzun zamandır
yazmıyordum bir uğrayayım dedim, özlemişim..." falan filan. İşin açığı
ÖZ...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder