o gün öğrendim kadın olmanın ne demek olduğunu

abim yürü eve diye bağırmıştı arkamızdan ama zeynep abla beni bırakmadı... bu gece bizde kal nasıl olsa hafta sonu dedi. eve geldiğimizde o abimi ararken ben hala ağlıyordum. telefonda da tartışıyorlardı. zeynep abla -ders çalışacağız. çocuğun zaten matematiği de zayıf diyerek çıkıştı abime. karşıdan anlayış gösterildiğine dair bir ifade belirli zeynep ablanın yüzünde ve telefonu kikirdeşerek kapadılar...
bir çocuk elimi tuttu diye beni döven abim kimbilir telefonda sevgilisine neler diyordu. iğrendim... bu hissi pazartesi okula gittiğimde beni teselli etmek yerine bir başka kızla konuşurken gördüğüm erkek arkadaşımın utanmadan yüzüme sırıtarak baktığında ve kızın kulağına muhtemelen cuma günü yaşadıklarımı fısıldadığını düşündüğümde hissettim..
zeynep abla o akşam kendi geceliğini giydirdi bana.. teselli edecek sözler söyledi. bu erkekler hep böyle, sanma erkek arkadaşın abinden farklı olurdu büyüdüğünüzde dedi...
bense bunun ne anlama geldiğini o geceyarısı öğrenecektim...