zeynep abla bana kendi pembe geceliğini vermişti. tam hatırlamıyorum ama omuzlarından bağcıklı çiçekli hoş penyemsi bir şeydi. kendisi ise tshirtini ve kot pantalonunu çıkarıp koltuğun üzerine atmıştı. göğüslerim küçük olduğundan ben henüz sütyen kullanmaya başlamamıştım ama onun meme uçları bu kadar dolgunken sütyen takmamasını garipsemiştim. altında hoş bir tangası vardı.
kusura bakma ben çıplak yatmayı severim şeker dedi yatağa uzanırken...
yüzüne mahcup mahcup bakarak gülümsedim... ışık dedi tekrar yataktan kalktı ve koridorun lambasını açıp yatak odasının lambasını söndürdü...
içeride koridordan gelen loş bir ışık vardı. bense korku ve hüzün karışımı bir duygu ile titriyordum. üşümüştüm bedenim buz gibiydi... kollarıma dokundu. pikeyi üzerimize çekti..ve parmaklarıyla gözlerimden süzülen yaşları bulup sildi...
abim yarın da döver beni diyebildim ürkekçe... korkma şekerim ben yanındayken sana birşey yapamaz diye fısıldadı. sonra utanmaz bir sırıtma ile biliyor musun onunla bu yatakta sevişiyoruz dedi...
başımı tutup çıplak göğsüne yasladı..
3 yorum:
amanın neler olmuş neler olmuşşşşşşşşşşş:D
herşeye rağmen olmasaydı dediğim zamanlardan biri değildi.
Çok sevecen.. :)
Yorum Gönder